Ervaringen

Corovoor en Corona

Wie kon een maand geleden  bedenken dat de wereld er in kort tijd zó anders uit zou zien?  Evenementen afgelast,  restaurants, scholen en kerken dicht. Binnenblijven. En als je elkaar toch ontmoet en begroet; vooral geen fysiek contact. Liefst anderhalve meter afstand.  De zo gangbare, vanzelfsprekende sociale interacties, de sportclubs, het praatje bij de winkel, even samen ergens lunchen, is niet meer. Alles  ligt volledig plat. Zelfs uitvaarten kun je niet meer samen beleven. Triest.

‘k Weet nog dat ik voor de laatste keer mijn gelovige zieke collega/vriendin  bezocht. Ze  was ‘opgegeven’. Chemo zou niet meer baten. Ze hield zich strikt aan haar strenge dieet en voelde zich nog redelijk vitaal. Mij was al aangezegd: als je bij me komt gaan we niet zoenen. Voorschrift van de arts. Beter van niet. Verstandelijk was het wijs en noodzakelijk, maar gevoelsmatig……. We wilden elkaar zo graag vasthouden, even die verbondenheid met elkaar voelen,  maar een vriendschappelijk kus, zelfs een hand kon voor haar dodelijk zijn.

Verbazingwekkend, de snelheid waarmee de anti-Coronamaatregelen met verstrekkende gevolgen genomen worden en werkelijk alles op alle vlakken ontregelt. De economie stagneert, beurzen kelderen, pinnen wordt geprefereerd boven contante betaling, ontslagen vallen.

Wat een wereld! Het wordt hier niet leuk meer. Hier wil je niet wonen. En dan hebben wij het nog relatief goed, als ik onze situatie vergelijk met die van een vluchteling op Lesbos. Maar je voelt op je klompen aan dat onze welvaart op z’n retour is. Dat deze tijd waarin we ‘verwend ‘ waren, niet meer terugkomt.

In het licht van profetie is het allemaal  niet zo opmerkelijk. Het is voorzegd. Dit is het begin der weeën. Laten we uitkijken naar de verlossing!

Door deze gebeurtenissen, worden we meer en meer op onszelf teruggeworpen. Gedreven in Zijn armen, omdat je steeds afhankelijker gaat worden en je meer en meer  aan  Jezus moet  vastklampen.

Vertrouw op Mij en Mijn nooit aflatende zegen , hoe je omstandigheid ook is. Kijk niet naar de golven, maar zie Mijn gezicht, pak Mijn hand. Verzamel je schatten in de hémel, Je weet toch dat ik alles nieuw maak? Schuil bij Mij. Ik Ben de Rots. Vertrouw niet op mensen, maar op Mii. Ik Ben bij je tot aan de voleinding van deze wereld!.

Ik vraag me soms af. Wie ben ik als alles om me heen wegvalt? Wie ben ik zonder mijn familie? Zonder broeders en zusters om me heen? Zonder een huis of eten?  Het antwoord is en blijft:  Gods geliefde kind!

 

Mirjam

 

1  Math. 24: 8

2 Lucas 21: 28

3 Math. 14: 3

4 Math 6: 20

5 Openb. 21

6 Ps. 91: 1, 2

 

7 Ps. 28: 1

8 Ps. 118: 8

9 Math. 28: 20

 

 

Dicht bij U Heer, ben ik veilig geborgen. Bundel van de Adventkerk  357 1-3

Wat de toekomst brenge moge. https://www.youtube.com/watch?v=YFsDs6n26fk

 

Wat kost het geloof mij?

Tja, wat kost het mij persoonlijk eigenlijk?

Ik weet nog goed hoe ik me voelde, toen mijn vader de schooldecaan vroeg of de gezellige klassen -bijeenkomst niet op een andere dag kon, in verband met de Sabbat.

Het  ‘nee’ zeggen tegen een  kinderfeestje.  Nog geen drinken mogen bestellen, omdat de zon nog niet onder was.  Als kind/jongere  (soms ook als volwassene), is dat pittig. Je wilt erbij horen. Niet ‘anders’ zijn. Maar oh, wat ben ik achteraf blij en dankbaar dat mijn ouders principieel Gods wet serieus namen, als  fundament  voor hun dagelijks bestaan. Gehoorzaamheid uit  liefde en ontzag voor God.

Nu kijken de buren je misschien wat meewarig aan, over wat je wel of niet doet op sabbat. Een honend lachje op je werk. Toch hebben het hier nog relatief makkelijk. Of hebt u wel eens de vraag moeten beantwoorden of u een ‘Jezusvolgeling’ bent, met  een pistool tegen uw slaap?

Hoe goed is het om heel gericht te bidden voor vervolgde christenen. Zoals die avond van Open Doors met bovenstaande titel. Dit maakte mij weer zo bewust van de bizarre omstandigheden waarin onze broers en zussen bv. in China en Arabische landen hun geloof beleven. Daar waar alles ‘ondergronds’ en stiekem moet. Het  fluisterzingen, in de angst dat buren het horen en je aangeven. Biddend bijeen zijn, in de wetenschap dat politie je zo je  huis kan uitsleuren. In Noord -Korea niet naar de lucht, naar boven mogen kijken…  Ps. 121:  Waar komt mijn hulp vandaan? Verboden!  Gevangen, gemarteld, sociale uitsluiting, verstoting. in veel Islamitische landen. Maar degenen die ontsnapt zijn getuigen: op het moment dat ik God nodig had, wás Hij er. Juist toen heb ik Hem als een God van heel dichtbij ervaren.

Paulus weet daarover mee te praten en somt op wat hij allemaal heeft moeten doorstaan om zijn geloof; schipbreuk, stokslagen, bespotting, honger…. (2 Korinthe 11:23-30). Ook met bijvoorbeeld De Waldezen, die God trouw bleven, gebeurden de verschrikkelijkste dingen. En de brandstapels, de arena’s van Nero.  Allen hielden ze de banier van Jezus hoog en hielden moedig stand in Zijn kracht. De heilige vlam van liefde tot God brandde in hun hart. Een vastbesloten verbintenis tot de dood je scheidt. Volledig vertrouwen op Hem en Zijn beloften: Als ik zwak ben, ben ik sterk in Uw kracht, of  het eigen maken van  2 Kor. 11: 8 Mijn genade is u genoeg.

Wat kost het geloof mij?

We kunnen alleen maar hopen dat we onze Redder en HEER niet zullen verloochen als het  erop aan komt. Hem vooral danken nu,  voor elke dag dat we in vrijheid Zijn Woord mogen openen, samen mogen studeren en aanbidden. Onder tranen erkennen: Ik geloof HEERE…. Kom mijn  ongeloof te hulp! Marcus 9: 24.  Leer mij aanbidden Heer, schenk mij geloof!  (Tot Zijn eer nr. 9)

Inperking van vrijheid van meningsuiting is op een geniepige manier bezig en breidt zich uit. Geblokkeerde sites en Youtube-sprekers het zwijgen opgelegd. Hardop je mening geven over  bepaalde onderwerpen kan je gevangenisstraf opleveren,  omdat je zou  discrimineren. De overheid bemoeit zich steeds meer met gewetenskwesties. Het streven naar een ‘schitterende universele gemeenschap’ (Laudato Si blz. 125) We weten dat het komt, want er staat geschreven…

Zijn de kosten wel berekend door u? zegt een oud lied. De uitnodiging is om u/je  nú, vandaag,  aan Hem te wijden, te groeien in vertrouwen op de nooit wankelende Rots.

 

Mirjam

Passende suggesties:

Dicht bij U, Heer. Liedboek voor de Adventkerk 357

Leer mij aanbidden, schenk mij geloof. https://www.youtube.com/watch?v=3OYUC3CHQYg

Voorwaarts Christenstrijders (LvA 384)  https://www.youtube.com/watch?v=5MJeDl9clZQ

U bent mijn schuilplaats, Heer. https://www.youtube.com/watch?v=5MJeDl9clZQ

Volle maan

Waar zal het stukje over gaan? dacht ik, toen ik de maandelijkse uitnodiging wilde sturen voor de Sabbatopening bij ons thuis. Heer wilt U mij leiden. Ik sloeg de Bijbel open om wat te bladeren, inspiratie op te doen en zag een bijzondere tekst: Hooglied 6 : 10. (HSV)

Normaal zou ik doorbladeren, omdat andere gedeelten in de Bijbel mij vaak meer aanspreken, maar er stond ‘Wie is zij die verschijnt als de dageraad, mooi als de volle maan, zuiver als de gloeiende zon, schrikwekkend als zij die vaandels opheffen?’  (Ontzagwekkend als een vaandelvrouw in NBV)

En de volle maan triggerde.

Want onlangs reed ik, in de schemer, van mijn werk naar huis en zag een prachtige maan! Wow! Zó indrukwekkend, zó groot, zó ontroerend, adembenemend mooi en zó dichtbij, alsof ik ‘m kon aanraken.

Terug naar mijn Bijbel. Bij de tekst stond met pen de aantekening: gemeente openbaar en vervuld met de late regen, met een verwijzing naar Op. 14: 12 ‘Hier zien we de volharding van de heiligen. Hier komen openbaar die de geboden van God en het geloof in (van) Jezus in acht nemen.’ 

De HERE wacht op ons. Hij wil dat Zijn volk (ieder die in Hem geloofd en volgt), er klaar voor is wanneer Hij terugkomt en wij Hem tegemoet gaan in de lucht.

Dat we allemaal die volharding in Zijn Kracht mogen hebben om Hem trouw te willen zijn. Dat Jezus ontroert zal zijn als Hij Zijn gemeente ziet, zoals je wel eens ziet bij een bruidegom die een traan wegpinkt bij het zien van zijn bruid. Zó ontroerend en adembenemend mooi als de volle maan en zuiver stralend als de zon.

Mirjam

GODS GROOTHEID

Als ik Uw hemel zie, het werk van Uw vingers, de maan en de sterren die U hun plaats gegeven hebt, wat is dan de sterveling, dat U aan hem denkt en het mensenkind, dat U naar hem omziet? 

Psalm 8: 4 en 5  (HSV)

 

 

Vanmiddag hield ik een piepklein kikkertje vast. Zo schattig! Alles erop en eraan.  Die grappige pootjes, dat koppie…..

HEERE, onze Heere, hoe machtig is Uw Naam op de hele aarde! 

De 10 verzen die Psalm 8 telt, zijn een lofzang op de majesteit van de HEER.

David is onder de indruk van de schepping en ziet hierin Gods grootheid.

Onze hemelse Vader laat jou en mij genieten van de kleine en grote dingen die Hij al maakte voor de mens in het Paradijs.  Kijk? Voor jou…! Geniet ervan! Zijn liefde voor ons komt daarin tot uiting.  Zijn onbegrensde creativiteit, energie, fantasie, almacht en scheppingskracht. Leven!

Wat een grote God, Die, ondanks dat wereld kapot is en op z’n laatste benen wankelt, ons nog steeds laat genieten van Zijn zegeningen. Ondanks oorlog, gebrokenheid en natuurgeweld de wereld in Zijn hand heeft. Op micro niveau: dit kikkertje blij laat springen in een weiland en twee mensen daarvan laat genieten.

Wij kunnen die gevoelens van blijdschap en dankbaarheid als een boemerang doen terugkeren naar onze Maker, door Hem te laten genieten van de opgezonden gebeden, waarin we onze dankbaarheid uiten, God lof toezingen, en door de getuigenissen die we met elkaar delen om Hem groot te maken omdat we ons telkens weer verwonderen.

Wat zal het mooi zijn, ooit, als eens alles nieuw is! Zijn herschepping te mogen zien en te ervaren in een context van ‘nooit meer zonde, nooit meer dood’.

Daar verlangt iedereen toch naar?!

 

Schaduw

Als je in het licht van de Bijbel aan schaduw denkt; wat is je eerste associatie?

‘De schaduw des doods’?‘ Als een schaduw zijn onze dagen op aarde’?

Uren, dagen maanden jaren vlieden als een schaduw heen….

Óf misschien zoals de schrijvers van de Psalmen getuigen:  Je mogen verbergen onder de schaduw van Zijn vleugels, het mogen overnachten in de schaduw van de Almachtige. (Ps. 17: 8, 91:1)

 

We kennen het werkwoord schaduwen; iemand ongemerkt volgen, bespieden, iemands gangen nagaan.

 

Met betrekking tot de onderwereld en veiligheidsdiensten, heeft deze term een andere lading dan in het volgende voorbeeld.

Mijn zusje en ik waren 8 en 10 jaar toen we in onze wijk deur aan deur langsgingen met Sympathia bladen. (De opbrengst was voor ADRA, een nonprofit organisatie die mensen over de hele wereld voorziet in hun nood). We waren al ver de straat in, toen we ineens mijn vader een portiek tegenover zagen inschieten.

Gedreven door bezorgdheid, wetend dat misschien niet iedereen aan de andere kant van de deur  goede bedoelingen heeft, hield hij zijn dochters beschermend in de gaten. Hun mocht niets overkomen!

Zo wil de HERE bij ons zijn, als een schaduw aan je rechterhand (Ps. 121: 5). Naast ons, om ons heen op een liefdevolle manier, zoals Ps.139 zo mooi beschrijft: U legt Uw hand op mij.

 

Mirjam

De God van de Vrede geeft jou Zijn zegen

Op alle wegen die je zult gaan.

Wanneer het meevalt of soms ook tegen,

Bij zon en bij regen,  zal Hij naast je staan.

 

Hij is als een schaduw die met je meegaat,

Jou nooit alleen laat, want Hij is trouw.

Ontvang nu de vrede en de genade

van God, onze Vader.

Zo zegent Hij jou.

 

(Opw. 746)

Ik bid voor je!

Ik bid voor je!  Misschien heb je dat pas nog gezegd tegen een broeder of zuster uit de gemeente. Iemand die net zijn of haar hart bij u, bij jou had uitgestort. Hij of zij zat er even doorheen. Problemen waar jij als mens niet veel aan kunt doen, behalve oprecht  luisteren, er zíjn. Als die ander even  niet meer weet hoe hij verder moet. Niet meer kan bidden door teveel verdriet, worstelingen, tegenslagen of wat dan ook; ik bid voor je. 

Je meende het. En…. heb je het ook gedaan?

Een tijdje terug mocht ik het zelf ervaren. ‘k Deelde iets uit mijn leven met een beste vriendin/ geloofsgenoot. Ook wijzelf kunnen op een punt komen er even doorheen te zitten, dat ontmoediging op de loer ligt. Een paar dagen na het telefoontje,  kreeg ik een kaartje in de bus, met daarop de tekst: ik bid voor je!

Het besef dat iemand die van je houdt, jou voor de troon van de Vader wil brengen, deed me veel.  Het gaf moed.  Het gevoel: je bent niet alleen.

Zelfs een Godsman als Paulus deed een oproep om voor hem te bidden.( o.a. 1 Tess5: 25 en Hebr. 13: 18.) Je kunt je afvragen: had zo’n man dat nu nodig? Ja, want hij was een mens zoals wij. Ondanks zijn rotsvaste vertrouwen in de leiding en hulp van God, ondanks zware tijden van vervolging en moeilijkheden, had hij het nodig dat er voor hem gebeden werd.

Jezus in de hof van Getsemané, wilde zo graag dat zijn vrienden met hem zouden ‘waken’. Hij had dat nodig op dat moment.

God luistert als je bidt  en helpt je, maar zet ook mensen in, stuurt ze op jouw pad om te troosten, te steunen en te bemoedigen. Hij kent ons hart, als Enige en weet wat we willen zeggen nog voor we het hebben uitgesproken. En tóch worden we uitgenodigd onze diepste zielenroerselen aan Hem te vertellen. Hij wil met ons mee wandelen. Dag in, dag uit.

Ik bid voor je! Het gevoel dat je er niet alleen voor staat.  Kennen we de kracht van het gebed?

Jacobus 5: 16 zegt dat het gebed van een rechtvaardige veel tot stand brengt.

Bidden. Praten met de Allerhoogste.  We mogen, in alle nederigheid;  danken, vergeving vragen, prijzen, vragen om hulp, inzicht en wijsheid. Smeken om genezing, herstel en zoveel meer. We mogen dat doen in de naam van Jezus,  onze Middelaar. Maar we mogen ook voorbede doen voor elkaar. Elkaar opdragen, brengen voor Zijn troon. God hier ben ik weer. Graag breng ik dat familielid, die vriend, zuster of buurman (weer) bij U. Dat Uw wil maar zal gebeuren. In Jezus’ naam.

We mogen komen als we sterk, moedig en vol vertrouwen zijn en de machtige hand van de HERE ervaren in ons leven, maar ook in onze ontmoediging en zwakte tot Hem roepen: Heer ik geloof, kom mijn ongeloof te hulp  (Marc. 9: 24)

Wie breng jij bij God vandaag?

Mirjam 28 nov. 2018

Trouw

Psalm 136 herhaalt na elke zin hoe groot Gods trouw is: eeuwig! (NBV)

Trouw. Een woord met een ethische lading. Een ander woord voor loyaliteit, morele verbondenheid vasthoudendheid. Het zich houdenaan een verbintenis, band, of verplichting. (bron: wikipedia)

Ik werk met mensen die beschadigd zijn. Diep teleurgesteld in anderen. Hun vertrouwen is vaak al in hun jonge jaren beschaamd door hun verzorger. Ze hebben ruzie met ‘de hele wereld’ en vaak het gevoel dat iedereen tegen hen is, maar ze kunnen het wel  goed met dieren vinden. Ze trekken naar dieren toe en visa versa. Ze zijn beste maatjes. Het lukt hen wel met bv. een hond een band op te bouwen.

Een hond is gehecht aan zijn baasje, is daarop gericht, wacht op zijn of haar bevelen en gehoorzaamd met liefde. Stelt niet teleur. Laat je nooit in de steek. Een hond kwetst niet en is altijd dolblij je weer te zien. Honden voelen aan het aan als je niet goed in je vel zit, ze bieden troost. Een hond heeft onvoorwaardelijk lief.  Ze zijn trouwer dan mensen. Het spreekwoord is niet voor niets zo trouw als een hond. Wat heeft God dat mooi bedacht toen hij ze schiep.

Dieren kunnen een brug slaan om het vertrouwen in mensen of in God terug te krijgen. Want Dáár moeten we zijn als het op altijddurende trouw aankomt.

Onze Maker is ons vertrouwen zó waard is. Hij heeft ons onvoorwaardelijk lief. Hij is Degene die altijd beschikbaar is, aan- en bemoedigt. Hij komt Zijn belofte na en houdt zich aan Zijn verbintenis met ons, ook al voelen we ons niet altijd toppie en al zou de hele wereld tegen ons zijn.

Maar als je vertrouwen in je jonge jaren al zo geknakt is, is dat nou net zo moeilijk. De HERE heeft geduld en wacht op jou en mij. Nodigt uit om Hem te vertrouwen. Kijk naar Jezus’ karakter.

Als je  dan stukje bij beetje of op een overweldigende manier de onvoorwaardelijke liefde van God die boven menselijke liefde uitstijgt, persoonlijk hebt ervaren, kan het bijna niet anders of deze wordt wederkerig.  Zijn trouw begríjpen lukt niet, Zijn trouw gelóven (in Zijn Kracht), wel.

Laten we elkaar aanmoedigen om het van Zijn trouw te blijven verwachten en ook in gehoorzaamheid trouw te zijn naar Hem toe.

Mirjam (sept. 2018)

Onderstaande video geeft aan waarom Ps. 118: 8 zo’n wijze raad is. De plek van de tekst in de Bijbel is een bijzondere!

Enkele liederen m.b.t. het thema Trouw:

Groot is Uw trouw o God, mijn Heer en Vader (o.a.Blauwe bundel 61)

Er is geen vriend zo trouw als Jezus.(Opwekking  588)

Er is geen grens aan de liefde van Jezus (Opwekking 425)

Onbuigzaam

Onbuigzaam

Halsstarrig, koppig, niet meegevend, niet soepel, onverzettelijk, volgens internet.  Zó ziet dit beeld, de droom van Nebukadnezar uit Daniel 2, eruit. De hele houding dwingt respect af.

Terwijl het volk zich op bevel van de koning voor dit beeld in goud moest buigen (Dan. 3), bleven drie mannen rechtovereind staan. Onbuigzaam, terwijl de dansende vlammen van de verbrandingsoven likkebaardend hun kans, geduldig afwachtten. Maar God beschermde de vrienden.

Het gekke is dat deze mannen voor de buitenwereld misschien halsstarrig en koppig leken, terwijl ze juist zo zacht als klei waren in de handen van de Meesterpottenbakker; de HERE Zelf. Hij was het, door Wie zij zich in al die jaren hadden laten vormen. Werkwijze?

De Pottenbakker maakt klei eerst zacht door het met Zijn voeten te treden (Jes. 41:25b), om vervolgens te kneden (Jer. 18). Dat proces naar kneedbaarheid gaat er verre van zachtzinnig aan toe. Stampen, knijpen, duwen, slaan, totdat de substantie eindelijk werkbaar wordt.

Als de klei eindelijk de juiste structuur heeft,  krijgt het de vorm, die de Pottenbakker wíl dat het krijgt. Hij heeft de homp liefdevol in een vaste grip. Daarna komt het verfijnde priegelwerk. De afwerking. Pas als het in de ogen van de Maker perfect is, kan het de oven in.

Déze oven loutert, maakt sterk, zodat alle onbedoelde stretch en ongewenste flexibiliteit eruit gaat. Het mag straks niet gaan smelten of vervormen, met alle winden meewaaien. Nee, het moet sterk zijn. Tegen een stootje kunnen. Onbuigzaamheid is soms noodzakelijk voor de bruikbaarheid.

Hoe onwillig en weerbarstig ben ik vaak om me te laten vormen.  Maar Goddank: hoe creatief, wijs en geduldig is de Pottenbakker!

Mirjam

 

Luisterliederen:

Elly en Rikkert: Zoals klei in de hand van de Pottenbakker

 

Machtige Heer, grote Verlosser Opwekking 598

 

 

 

Splijt het water, HEER!

Splijt het water, HEER!

Wees  sterk en moedig, schrik niet en wees niet ontsteld, want de HEERE, uw God, is met u, overal waar u heen gaat. Jozua 1: 9 (HSV)

God geeft Zijn bevel aan Jozua: steek met het volk de Jordaan over!

Niet links of rechts af te wijken van wat JHWH bevolen had; sterk en moedig zijn! Een daad van geloof.

Ben jij sterk en moedig? Nou, ik lang niet altijd. Net als David die het soms niet meer zag zitten, net als Elia voor wie het allemaal niet meer hoefde, zie ik soms ook even geen uitweg. Ik jammer, ik klaag en ben moe. Heer, doe iets alstUblieft! Maar het gaat niet om mijn kracht, om mijn moed, maar of ik op Zíjn machtige arm durf te vertrouwen

Met de zekerheid in zijn hart dat God Zelf mee ging en hen zou zegenen, de weg zou vrijmaken, ging Jozua voorop. We lezen in hoofdstuk 3 hoe het verder gaat. Zodra de priesters die de ark van het Verbond droegen met hun voeten het water raakten, bleef het water aan de ene kant staan als een dam. De andere kant viel droog zodat het volk veilig kon oversteken. God had gezegd dat het zo zou gaan, dat Hij dat wonder zou gaan doen.  Maar de priesters moesten met een hart vol geloof wél het water in stappen. ..  Wij, in zekere zin ook priesters  (1 Petr 2: 9), hebben ook een bevel van de Koning van het universum. De opdracht is: ga die wereld in en vertel over Mijn liefde en genade!

Vandaag, morgen en totdat Hij terugkomt mogen u, jij en ik zeggen: Ja, Heer,  in U wil ik vandaag sterk en moedig zijn. Wat er ook op mijn pad komt met mijn werk, studie, thuis of in contact met anderen: ik stap vol vertrouwen het water in, want U bent erbij! Overal waar ik ga.

 

Mirjam Booij -Hendriks

 

 

STILLE ZATERDAG

STILLE  ZATERDAG

De koningin der dagen ontwaakt

Sabbat

Stille zaterdag

Vroeg wakker

Even een wandeling door de weilanden

Het dorp is nog in diepe rust

De vogels begroeten de zon

Een blatend schaap in de ochtendnevel

een paard dat verrast opkijkt

Het is windstil

De snijdende kou is voorbij

De bomen, botten voorzichtig uit

De opkomende zon maakt met haar speelse stralen

de licht besneeuwde weilanden sprookjesachtig mooi

Het vage silhouet van schimmige bomen  vormen een prachtig vergezicht

Overweldigd door verwondering verzucht ik

God

wat mooi

De begraafplaats ligt er vredig bij

Eeuwenoude beuken houden de wacht

Stille zaterdag

Zonnewarmte op mijn gezicht

Ineens wellen tranen van puur geluk in me op

Het vergezicht, de lieflijke zon, de vredige weilanden

associeer ik als vanzelf

met illustraties van de opstandingmorgen

Een verlaten grot

een weggerolde steen

Serene stilte

Tot een engel spreekt

Hij is opgestaan… Hij leeft!

Gisteren de droeve dag van de kruisiging

vandaag stille zaterdag

Vredige stilte

Ook in mijn hart

Want ik weet Mijn Verlosser leeft

 

Mirjam Booij-Hendriks (maart 2018)

fotografie Marijke Talen